ZGROMADZENIE  SIÓSTR  SZKOLNYCH  DE  NOTRE  DAME  NA  ŚWIECIE 

Dom generalny:  Via della Stazione Aurelia 95, 00165 Roma, Italia tel: +3906665201 fax: +390666520234
http://www.gerhardinger.org/

SYMBOLIKA ZNAKU ZGROMADZENIA

 Okrąg
symbolizuje świat…
w nim służą
Siostry Szkolne
de Notre Dame.
Świat jest tą konkretną rzeczywistością,
w jakiej rozwijają posłannictwo Chrystusa.
W świecie realizują pragnienie Założycielki: «ochotnie pójdziemy tam, dokądkolwiek wzywa nas Opatrzność Boża» (list 3623).

 Na kuli ziemskiej umieszczony jest krzyż.
Przypomina on o głębokim przekonaniu Założycielki,
że «… cudownie i delikatnie dokonują się Dzieła Boże.
Tylko musimy codziennie objąć ukochany Krzyż
 i nie spuszczać Jezusa z oczu»
 (list 215).

 Na świecie i krzyżu jest
litera M - symbolizująca Maryję
– której Założycielka poświęciła Zgromadzenie
i której serdeczna zachęta
 «zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie»
(J 2,5)
jest dla każdej siostry wezwaniem do posłuszeństwa Bogu.
 Na odwrocie symbolu jest napis: «wszystkie Dzieła Boże dokonują się powoli i w bólu…» (list 2277).  Założycielka kończy to zdanie słowami nadziei: … «ale potem są tym trwalsze i owocują  tym wspanialej…»

 DUCHOWOŚĆ

Duchowość Zgromadzenia
jest głęboko naznaczona duchowością Matki Teresy.
Jej miłość ku
 Bogu umacniana
 i pogłębiana
 przez cześć do Najświętszego Sakramentu, rozpalała najważniejsze
 jej dążenie, by poznać Boga
i wypełniać
Jego Wolę. Pierwszorzędnym motywem jej
życia było pragnienie, by
 Bóg był uwielbiony i by szerzyło się Jego Królestwo. Aby móc służyć ubogim, Matka Teresa oparła swoje Zgromadzenie
na fundamencie ubóstwa i poświęciła je Maryi, w której znalazła wzór
dla siebie, swych sióstr oraz młodych dziewcząt, którym siostry służyły.
W wychowywaniu Matka Teresa podkreślała bezwzględną konieczność przykładu wychowawczyń oraz potrzebę harmonizowania nauczania z kształceniem charakteru.

więcej

                               POWSTANIE ZGROMADZENIA                                   

Zgromadzenie Sióstr Szkolnych de Notre Dame zostało powołane do życia, gdy Boże wezwanie znalazło odpowiedź w sercach ludzi silnych wiarą, o proroczym spojrzeniu, odważnych w działaniu. To tajemnicze współdziałanie Bożego wezwania z ludzką odpowiedzią trwa w Zgromadzeniu nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. 
Chociaż korzenie Zgromadzenia sięgają daleko w przeszłość, Zgromadzenie uważa za swój aktualny początek dzień 24 października 1833 r., kiedy to Karolina Gerhardinger i dwie jej towarzyszki rozpoczęły wspólne życie zakonne w Neunburgu w Bawarii. Ich działanie było nacechowane duchem apostolskim, który nadawał kształt ich życiu i miał głęboki wpływ na innych.
Warunki polityczne i religijne, będące wynikiem okresu Oświecenia i Rewolucji Francuskiej, spowodowały w XIX wieku w Niemczech wielkie braki w systemie wychowania; to z kolei miało dalekosiężne skutki w życiu Kościoła i społeczeństwa. 
Zamknięcie szkoły zakonnej w Stadtamhof/Regensburg, prowadzonej przez Siostry Kanoniczki de Notre Dame, dało Karolinie Gerhardinger, uczennicy tej szkoły, rosnącą świadomość istnienia bardzo krytycznej sytuacji. Idąc za radą proboszcza katedralnego w Regensburgu, ks. Michała Wittmanna, przygotowała się z dwoma innymi dziewczętami do zawodu nauczycielskiego, by móc nauczać w szkole dla dziewcząt w Stadtamhof, prowadzonej przez parafię. Pod kierownictwem ks. Michała Wittmanna Karolina coraz wyraźniej rozpoznawała swoje powołanie do życia zakonnego. Podzielała jego troskę o odnowienie życia zakonnego i jego postanowienie, by założyć wspólnotę zakonną i w ten sposób przyczynić się do poprawy sytuacji społecznej przez wychowanie. Oboje byli przekonani, że odnowienie społeczeństwa zależy od tego, jaką jest chrześcijańska rodzina; rodzinie zaś ton nadaje matka, jest bowiem pierwszą jej wychowawczynią. Dlatego ks. M. Wittmann i Karolina zdecydowali, że poświęcą swoją wspólnotę zakonną służbie chrześcijańskiego wychowania dziewcząt. Pierwszorzędną troską objęli najuboższe spośród nich w małych miastach i wioskach.  

                                     STRUKTURA ZGROMADZENIA                            

Wymagania służby apostolskiej, dobro tych, którym służyła, oraz dobro sióstr, były punktem wyjścia dla ustalenia struktury Zgromadzenia. Matka Teresa wysyłała siostry do okolic wiejskich po dwie lub trzy; w ten sposób odstąpiła od istniejącego systemu dużych, formalnych klasztorów. Aby zachować jedność ducha, jeden kierunek i jeden cel, zarówno wśród sióstr, domów a później i prowincji, podkreślała potrzebę jednoczącego, centralnego zarządu Zgromadzenia. W przeciwieństwie do utartych sposobów i ducha czasu, była przeświadczona, że niewiasta lepiej rozumie swoje siostry i dlatego też lepiej może nimi kierować i je zachęcać. Kiedy jej przekonanie dotyczące struktury zarządu było błędnie rozumiane, jej głębokie zawierzenie Bogu i wierność Kościołowi pozwoliły jej przetrwać ten bolesny okres. Po wysiłkach i trudach podjętych dla uzyskania aprobaty Zgromadzenia mogła przeżyć także radość, gdy Papież Pius IX w 1865 r. zatwierdził Konstytucję Ubogich Sióstr Szkolnych de Notre Dame.

                                  22 KAPITUŁA GENERALNA SSND                            

Dnia 24 października 2007, w Sao Leopoldo, w Brazylii, zakończyła się - trwająca od 23 września - 22. Kapituła Generalna Zgromadzenia Sióstr Szkolnych de Notre Dame. Ten dzień rozpoczyna równocześnie 175 rok istnienia Zgromadzenia – jego rok jubileuszowy. 
        W czasie Kapituły Generalnej uczestniczki wybrały nowy zarząd generalny na lata 2008 – 2013. Przełożona generalną wybrana została siostra Mary Maher, pełniąca dotąd urząd przełożonej prowincjalnej prowincji Atlantyk-Midwest  w USA. Do rady generalnej zostały wybrane siostry pochodzące z prowincji polskiej (1), bawarskiej (1), brazylijskiej (1), kanadyjskiej (1) oraz amerykańskich (2). Zgodnie z przepisami Konstytucji Zgromadzenia przejęcie urzędu nastąpiło w styczniu 2008 r. 

          Uczestniczki odwiedziły też apostolaty sióstr prowincji Porto Alegre i pracowały nad dokumentem końcowym tj. nowym ukierunkowaniem Zgromadzenia. 
Krótki dokument istotny dla pracy Zgromadzenia w ciągu następnych pięciu lat pt. WEZWANIE DO SOLIDARNOŚCI przyjęto na zakończenie Kapituły Generalnej.
Dokument (jednostronicowy) powstawał od prawie dwóch lat. Pierwszym etapem był dialog w całym Zgromadzeniu przeprowadzony wokół tematu Kapituły Generalnej: Słuchamy krzyków Ziemi i jej ludzi, pragniemy odpowiedzieć na nie razem i nadal kontynuujemy pracę nad procesem przemiany nas samych i przemiany tych, którym służymy.  
Drugim etapem był dialog w czasie samej Kapituły Generalnej. W procesie wspólnotowego rozeznawania i dialogu w różnego rodzaju grupach oraz w plenum - określono trzy zasadnicze akcenty dla pracy w przyszłości. „Mocno zakorzenione w naszej Konstytucji Jesteście Posłane  i w Wezwaniu do Przemiany 21. Kapituły Generalnej, potwierdzamy w nowy sposób naszą międzynarodowość, naszą służbę nauczania/ wychowania dla przemiany świata oraz Eucharystię jako centrum naszego życia (por. Wezwanie do Solidarności).   
         W czasie trwania Kapituły Generalnej, w czasie wspólnotowego rozeznawania,  mocna była wśród sióstr świadomość istnienia w Zgromadzeniu wielkiej różnorodności (wśród członkiń i wśród tych, którym służymy), istnienia nowych możliwości współzależnego działania, istnienia między nami głębokiej jedności i wynikającej stąd solidarności, potrzeby dalszego odpowiadania razem na potrzeby ludzi i krzyki stworzenia przez nauczanie i wychowywanie zwłaszcza ludzi zapomnianych i pozostających na marginesie, dzielenia się naszym charyzmatem z osobami spoza Zgromadzenia i współdziałania także z nimi. Silne było też przekonanie, że Eucharystia zapoczątkowuje proces wszelkich przemian, że między sakramentem Eucharystii i płynącą z niej misją dzielenia się, pojednania i jednoczenia istnieje głęboki związek.  
          Konkretne działania w odpowiedzi na krzyki ludzi i stworzenia podejmą poszczególne jednostki Zgromadzenia zgodnie z ich specyficzną kulturą i możliwościami. 
         Nowo-wybrana przełożona generalna zachęciła w swym słowie pożegnalnym do odczytania naszej obecnej jubileuszowej *godziny* jako godziny rozpoczęcia *nowego założenia* przez praktykę międzynarodowej solidarności (między sobą, z innymi ludźmi i z całym stworzeniem) ze względu na naszą misję.

więcej o 22 Kapitule Generalnej na  http://www.sebjob.org/

SSND NA ŚWIECIE  
Zgromadzenie Sióstr Szkolnych
de Notre Dame
jest wspólnotą międzynarodową obecną w 35 krajach świata
 i liczącą 3749
członkiń
(01.01.2007)

EUROPA
Albania
Austria
Bawaria
Białoruś
Czechy
Rumunia
Serbia
Słowenia
Szwajcaria
Szwecja
Węgry
Wielka Brytania
Włochy

AMERYKA
Canada
USA
Atlantic-Midwest
Dallas
Mankato
Milwaukee
St. Louis Argentyna
Brazylia:
Porto Alegre
Sao Paulo
Dystrykt Am. Płd.
Boliwia
Chile
Gwatemala
Honduras
Paragwaj
Peru
Puerto Rico

AFRYKA
Dystrykt Afryki
Gambia
Ghana
Kenia
Nigeria

AZJA i PACYFIK
Izrael
Japonia
Guam
Yap
Korea
Nepal
Wschodni Timor

  Jako członkinie międzynarodowego Zgromadzenia jesteśmy świadome naszych możliwości i naszego obowiązku, by rozwijać w sobie szerokie spojrzenie na świat. Dar międzynarodowości wyostrza naszą świadomość w odniesieniu do potrzeb świata i jest dla nas wezwaniem do rozwijania w sobie i innych  odpowiedzialności za dobro całej rodziny ludzkiej.

Shalom
jest Międzynarodowym Systemem Współpracy Zgromadzenia Sióstr Szkolnych de Notre Dame na rzecz sprawiedliwości, pokoju i harmonii stworzenia. Został zorganizowany w odpowiedzi na Polecenie Działania Kapituły Generalnej 1992 roku. Przynaglone przez naszą wiarę głosimy poprzez Shalom  możliwość  pokoju jako owocu sprawiedliwości dla całego świata. W sposób profetyczny Shalom podnosi swój głos razem z tymi, którzy wołają o sprawiedliwość, i jest głosem tych, którzy nie mają głosu w swojej walce o sprawiedliwość. Przez Shalom ukazujemy wartości, jakie wyznajemy, i postawy, które przyjmujemy w odniesieniu do tej sprawy.

więcej