 |
|
DROGA OSOBY POWOŁANEJ W NASZYM
ZGROMADZENIU...
|
|
Rozwój każdego powołania to proces, który trwa całe życie. Jesteśmy, a
zarazem wciąż się stajemy. Poddajemy się działaniu łaski, aby Bóg sam
upodabniał nas do Siebie. A im bardziej upodobniamy się do Chrystusa, tym
bardziej czynimy Go obecnym i działającym w świecie dla zbawienia ludzi.
Formacja to droga, którą przebywa każda osoba powołana w tym celu, by
przyswoić sobie sposób życia Jezusa, Jego sposób myślenia i odniesienia do
Ojca i do innych... |
|
KANDYDATURA
|

I śluby
s. M.
Bożeny i s. M. Chiary
Opole, 26 sierpnia 2007

Śluby wieczyste
s.M. Blanki i s.M. Eliaszy
Gliwice, 6 sierpnia 2005

Śluby wieczyste s.M. Agnieszki, s.M. Miriam i s.M.Natalii
30 czerwiec
2007
|
|
Okres odchodzenia od tego, co pozostawiłyśmy na zewnątrz
i wchodzenia w progi wspólnoty Zgromadzenia. Czas decyzji, by iść za
radykalnym żądaniem Ewangelii... |
|
POSTULAT |
|
Postulantka przystosowuje swoje życie coraz bardziej do wymagań
Ewangelii i doświadcza praktycznie
co
znaczy bycie darem dla innych i przyjmowanie innych jako daru.
W dalszym ciągu bada swoje powołanie, zgodność swoich osobistych darów z naszym sposobem życia, zdolność
do dalszego rozwoju osobistego i swą gotowość do rozpoczęcia nowicjatu. |
|
NOWICJAT
|
|
Czas pogłębiania osobistej więzi z Chrystusem, pełniejszego
poznania duchowości Zgromadzenia i charyzmatu Założycielki. W tym okresie nowicjuszka stara się
zharmonizować w sobie różne aspekty życia zakonnego. Nowicjat trwa dwa
lata i jest czasem przygotowania do złożenia pierwszych ślubów
zakonnych. |
|
JUNIORAT
|
|
Pierwsze śluby czasowe, które w naszym Zgromadzeniu składamy
na okres trzech lat, włączają nas jeszcze ściślej w posłannictwo Kościoła
i naszego Zgromadzenia. Po upływie tych trzech lat odnawiamy nasze śluby
na kolejne trzy lata, po których składamy śluby wieczyste. |
|
CAŁE ŻYCIE JEST
DROGĄ... |
|
Nikt nie może zaniechać starań o własny wzrost ludzki
i religijny. Na żadnym etapie nie można uznać, że osiągnęło się
taką pewność i gorliwość, iż nie trzeba już się szczególnie troszczyć o
zachowanie wierności; nigdy też człowiek nie osiąga takiego wieku, w
którym może uznać, że zakończył się proces jego dojrzewania. ( VC
69)
Jubileusz Sióstr Polskiej Prowincji
2007
|